Ё ин хохари нозанин шлюха аст ё бори аввал нест, ки бародарашро мезанад. Бубинед, ки вай ба намуди зоҳирии ӯ чӣ гуна оромона муносибат мекунад. Ва гарчанде ки ҷасади ӯ солимтарин нест, ӯ ҳамеша дар атроф аст ва вай онро бо хушнудӣ мемакад. Ва аз навор хулоса баровардан мумкин аст, ки духтар дар он ҷо лесиданро дӯст медорад. Вақте ки забонаш ба клити вай мерасад, вай ҳатто меларзад. Бале, ва бо ангуштони худ ӯ ба ӯ кӯмак мекунад, ки пеш аз он ки ба дохили вай ворид шавад, ба ӯ биравад. Бо чунин хохари дастрас зиндаги кардан хуш аст!
Албатта, майор дигар намедонад, ки чи тавр писа-шашро писанд оварад — вай ин-чунин дошту вай. Акнун вай ба назди ронанда меравад. Танҳо вай нисбат ба ӯ чизе ҳис намекунад, бинобар ин ӯро ҳамчун фаллуси озод истифода мебарад. Аммо ӯ харкурраеро ба вай сахт зад, то ҳатто барои қисми барои ӯ пешбинишуда ба даст орад. Бигзор даҳони вай ҳамчун харкуррае хидмат кунад, ки ба поён равад!
Мулат ҳамааш хеле майда аст, на танҳо синаҳояш, балки норка ва хараш низ. Ва камараш чй бошад, чй камар, мисли камари мурча. Дар маҷмӯъ, киска танг аз чунин дик танҳо як девона девона шуд. Аммо вай ягона нола мекард ва оё он мард тамоман чубин буда, дар паҳлӯяш чунин дик ва мулат дошт? Базӯр то охир расидам, ҳамааш варам карда, сахт шудам, қариб даҳ бор худамро ҷӯш кардам.
Худоё чи духтар